:: دوره 10، شماره 2 - ( 9-1399 ) ::
دوره 10 شماره 2 صفحات 175-188 برگشت به فهرست نسخه ها
افزایش دقت درون‌یابی تأخیر تروپسفری در شبکه‌های RTK
احسان نکوزاده چهارمحالی*، جمال عسگری
چکیده:   (396 مشاهده)
پارامتر تأخیر تروپسفری یکی از منابع مهم خطا در بحث تعیین موقعیت است. در شبکه‌های RTK مقدار این پارامتر به صورت نسبی بین ایستگاه‌‌های مرجع برآورد شده و سپس با استفاده از درون‌یابی برای ایستگاه سیار محاسبه ‌می‌شود. با توجه به اینکه اندازه‌ی این کمیت به طور مستقیم تابعی از ارتفاع ایستگاه مشاهدات می‌باشد، در مواردی که اختلاف ارتفاع بین ایستگاه سیار و ایستگاه‌های مرجع زیاد باشد، انتظار می‌رود که دقت درون‌یابی این کمیت به طور چشمگیری کاهش‌ یابد. برای بررسی این مسأله، در این مقاله دقت درون‌یابی این پارامتر برای دو شبکه به نام‌های سیما و Ebry که دارای ساختار ارتفاعی متفاوتی هستند، بررسی ‌شده ‌است. هر یک از این دو شبکه متشکل از پنج گیرنده‌ی GNSS می‌باشند که در آن‌ها یک گیرنده‌ در مرکز شبکه به عنوان گیرنده‌ی سیار در نظر گرفته‌ شده و سایر گیرنده‌ها به عنوان ایستگاه‌های مرجع در نظر گرفته‌ شده‌اند. در شبکه‌ی اول اختلاف ارتفاع گیرنده‌ی مرکزی و متوسط ارتفاع سایر گیرنده‌ها، 122 متر و در شبکه‌ی دوم 1095 متر می‌باشد. در این دو شبکه ابتدا مقادیر تاخیر تروپسفری مطلق در راستای قائم با استفاده از پردازش مشاهدات ایستگاه‌های مرجع به روش PPP برآورد شده و سپس در حالت تفاضلی دوگانه برای موقعیت گیرنده‌ی سیار درون‌یابی‌ شد. پس از محاسبه‌ی پارامترهایی چون حداکثر و حداقل خطا، انحراف معیار و خطای جذر میانگین مربعات برای مقادیر درون‌یابی شده‌ی تأخیر تروپسفری، مشخص‌ شد که دقت درون‌یابی در شبکه‌ی دوم با توجه به اختلاف ارتفاع بین ایستگاه سیار و ایستگاه‌های مرجع، به طور قابل‌توجهی کاهش‌ می‌یابد. بنابراین در ادامه‌ی مقاله روشی جدید جهت درون‌یابی تأخیر تروپسفری ارائه ‌شده ‌است که با استفاده از یک رابطه‌ی فیزیکی به نوعی اثر ارتفاع را از مسأله‌ی درون‌یابی حذف ‌نموده و در نتیجه دقت درون‌یابی را به طورقابل توجهی افزایش‌ می‌دهد. پس از بررسی‌ها مشخص ‌شد که اگرچه استفاده از این روش‌ دقت درون‌یابی در هر دو شبکه افزایش ‌می‌دهد، اما میزان افزایش دقت در شبکه‌ی دوم با توجه به ساختار این شبکه بسیار بیشتر است. به‌گونه‌ای‌که متوسط خطای درون‌یابی در شبکه‌ی سیما از 32 میلیمتر به 9 میلیمتر و در شبکه‌ی Ebry از 228 میلیمتر به 14 میلیمتر کاهش ‌یافته ‌است. به عبارت دیگر با استفاده از روش ارائه‌ شده، دقت درون‌یابی در این دو شبکه به ترتیب 2/69 درصد و 7/93 درصد افزایش‌ یافته‌ است.
واژه‌های کلیدی: درون‌یابی، تأخیر تروپسفری، تعیین موقعیت تفاضلی، شبکه‌ی تعیین موقعیت کینماتیک آنی، تعیین موقعیت مطلق دقیق
متن کامل [PDF 1552 kb]   (118 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ژئودزی و هیدروگرافی


XML   English Abstract   Print



دوره 10، شماره 2 - ( 9-1399 ) برگشت به فهرست نسخه ها